روایات جابر جعفی (مارقه ـ ترک)

بسم الله الرحمن الرحیم الحمدالله رب العالمین…

بحث ما راجع به روایات صیحه وندای آسمانی بود رسیدیم به روایت مفصلی که جابربن یزید جعفی از امام باقر نقل می‌کند.

به بیان سند آن پرداختیم دیدیم مرحوم نعمانی از سه طریق روایت را نقل می‌کند، گاهی از ابن‌عقده گاه از کلینی و گاهی هم ازعبدالواحد موصلی. بعض این طرق هم به سه یا چهار طریق منتهی می‌شوند.

گویا با دقت در طرق وتعمد در تعدد راهها واسنادی که روایت را به آن سند نقل کرده است خواسته اشاره داشته باشد به اهمیت واعتبار این متن، اگر به این هم نظر نداشته شاید اعتبار این متن به دست بیاید زیرا متن معتنابه و به آن توجه شده است.

اما چرا روی این متن خیلی دقت داریم

زیرا در چند جای آن سخن از صیحه به میان آمده. در اول حدیث که امام فرمودند علاماتی هست بعد از اختلاف بنی العباس، امام صحبت از ندای آسمانی می‌کنند: «ومناد ینادی من السماء»

چند سطر بعد می‌فرمایند: «ینادی مناد من السماء یا بیداء ابیدی القوم» این عبارت در همان روایت است، صحبت از ندای آسمانی است ولی در این رابطه که از بین رفتن وهلاکت جیش سفیانی وخسف در اثر این نداست که مضمون ندا مرتبط است با خسف جیش سفیانی.

بعد چند سطر دوباره صحبت از ندای آسمانی را به میان می‌آورند و می‌فرمایند: هر کس نسبت به هر مساله ای در ارتباط با قیام حضرت مهدی به شک و شبهه بیفتد نسبت به ندای آسمانی به شک وشبهه نمی‌افتد: «فَإِنَّ الصَّوْتَ مِنَ السَّمَاءِ لَا یُشْکِلُ عَلَیْهِمْ إِذَا نُودِیَ بِاسْمِهِ وَ اسْمِ أَبِیهِ وَ أُمِّه‏»

در این روایت به عنوان ندا سه دفعه کلمه ندا آمده اما مضمون ومحتوای ندا ومورد ندا فرق می‌کند. لذا تصمیم گرفتیم روایت را با دقت بررسی کنیم، مخصوصا مرحوم نعمانی بعد نقل این روایت و روایتی دیگر که «یقوم القائم یوم عاشوراء»[۱] می‌گوید:

«هذه العلامات التی ذکرها الأئمه مع کثرتها و اتصال الروایات بها و تواترها و اتفاقها موجبه ألا یظهر القائم إلا بعد مجیئها و کونها إذ کانوا قد أخبروا أن لا بد منها و هم الصادقون حتى إنه قیل لهم نرجو أن یکون ما نؤمل من أمر القائم و لا یکون قبله السفیانی فقالوا بلى و الله إنه لمن المحتوم الذی لا بد منه.

ثم حققوا کون العلامات الخمس التی أعظم الدلائل و البراهین على ظهور الحق بعدها کما أبطلوا أمر التوقیت و قالوا من روى لکم عنا توقیتا فلا تهابوا أن تکذبوه کائنا من کان فإنا لا نوقت و هذا من أعدل الشواهد على بطلان أمر کل من ادعى أو ادعی له مرتبه القائم و منزلته و ظهر قبل مجی‏ء هذه العلامات لا سیما و أحواله کلها شاهده ببطلان دعوى من یدعی له ‏»[۲]

می گوید: «این علامات که ائمه طاهرین نقل کرده اند هم عددشان کثیر است وهم مسندند و متواتر، مضمونها هم یکی است.

این روایات متواتر سبب می‌شوند که بگوییم امام زمان ظهور نمی‌کنند مگر بعد تحقق این علامات، چون ائمه خبر دادند که به ناچار این علامات باید محقق شوند ودر صدق ائمه حرفی نیست. حتی یک وقتی به بعض معصومین عرض شد: «امیدواریم که حضرت مهدی بیایند بدون آمدن سفیانی» که حضرت فرمودند: «سفیانی هم از حتمیات است وباید بیاید.

سپس مرحوم نعمانی می‌گوید: «ائمه فرمودند: این علامات پنجگانه از بارزترین دلائل وعلاماتی است که تحقق ظهور بعد اینها خواهد بود[۳] کسی که از طرف ما برای شما وقتی تعیین کرد-که فلان سال امام زمان ظهور می‌کند- هیچ ترس به خودتان راه ندهید وبا جرأت بگویید که تو دروغگو هستی – چرا چون هنوز صیحه نیامده، هنوز علامات پنجگانه نیامده.

در ادامه مرحوم نعمانی می‌فرماید: «هر کس ادعای مهدویت کند یا برای او ادعای مهدویت شود وقبل این علامات باشد این شواهد بهترین دلیل بر بطلان حرف اوست وقتی هیچیک از علامات محقق نشده است.»

بعد می‌فرماید: «و نسأل الله أن لا یجعلنا ممن یطلب الدنیا بالزخارف فی الدین و التمویه على ضعفاء المرتدین و لا یسلبنا ما منحنا به من نور الهدى و ضیائه و جمال الحق و بهائه بمنه و طوله.»

[از خدا می‌خواهیم] جز کسانی نباشیم که دین را سکوی پرش برای ریاست و مقام و دنیا طلبی قرار داده‌اند، و گول بزنیم و حق را باطل و باطل را حق جلوه دهیم.

واین نور هدایت، جمال حق وبهاء حق را از ما نگیرد.

این مطلب مهمی است که مرحوم نعمانی در ذیل روایت ذکر می‌کنند[۴].

اما منابع در روایت جابر

قبل خواندن روایت، منابعی که این روایت را نقل کرده اند بیان کنم تا معلوم شود به این روایت اعتنا شده و مثل بعض روایات نیست که یک منبع قدیمی آن را نقل کرده و دیگر احدی آن را در طول این چند صد سال نقل نکرده مگر مثل حر عاملی آن هم در اثبات الهداه یا بعض معاصرین، که معلوم می‌شود (سایرین) دیده اند و از آن صرف نظر کرده‌اند.

اول سراغ مفسرین برویم که در چند جا آورده اند

ذیل سوره نحل آیه۴۵ «أَ فَأَمِنَ الَّذینَ مَکَرُوا السَّیِّئاتِ أَنْ یَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ یَأْتِیَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَیْثُ لا یَشْعُرُونَ.»

سوره مریم،۳۷ «فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَیْنِهِمْ فَوَیْلٌ لِلَّذینَ کَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ یَوْمٍ عَظیم.»

سوره الزخرف، ۶۵ «فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَیْنِهِمْ فَوَیْلٌ لِلَّذینَ ظَلَمُوا مِنْ عَذابِ یَوْمٍ أَلیمٍ»

اولین کسی که این روایت را با همین طول وتفصیل می‌آورد مرحوم عیاشی است در جلد اول تفسیرش، ص۶۴، ح۱۱۷ و در صفحه ۲۴۴، ح۱۴۷ بخشی از همین حدیث را نقل می‌کند.

همچنین در جلد ۲، ص۲۶۱ قسمتی از این حدیث را نقل می‌کند.

بعد ایشان مرحوم نعمانی، ص۲۸۸، باب ۱۴، ص۶۷ به چند طریق نقل کرده، که محور بحث ما کتاب نعمانی است.

بعد ایشان، شیخ مفید در اختصاص، ص۲۵۵ متن نعمانی را می‌آورد از عمرو بن ابی مقدام[۵]

باز شیخ مفید در کتاب شریف ارشاد، ص۳۵۹ بخشی از این حدیث را نقل می‌کند.

مرحوم طوسی در کتاب شریف غیبت، ص۴۴۱ همان نقل ارشاد را می‌آورد.

اعلام الوری طبرسی، ص۲۴۹ از ارشاد.

فصول المهمه، منتخب انوار المضیئه…تا می‌رسد به بحار الانوار، حلیه الابرار، نور الثقلین، المستدرک.

از عامه هم دو نفر این حدیث را نقل می‌کنند

۱٫سلمی مقدسی، در قرن هفتم در «عقدالدرر» ص۷۹ که نقل ارشاد است[۶]

۲٫قندوزی در ینابیع الموده، ج۳، ص۲۳۶

پس در منابع دست اول ما آمده و بعدی‌ها هم کمال اعتنا و توجه را به این حدیث داشته‌اند.

این حدیث خیلی مطلب دارد و باید با دقت نظر به این حدیث نگاه کرد، با توجه به اینکه ۳ جای این حدیث اشاره به صیحه دارد و محتوا و مضمون های صیحه‌ها با هم فرق می‌کنند.

اما متن حدیث

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ هَؤُلَاءِ الرِّجَالِ الْأَرْبَعَهِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ وَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ الْکُلَیْنِیُّ أَبُو جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنِی عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِیهِ قَالَ وَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ عِمْرَانَ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى قَالَ وَ حَدَّثَنِی عَلِیُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَ غَیْرُهُ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ جَمِیعاً عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ قَالَ وَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمَوْصِلِیُّ عَنْ أَبِی عَلِیٍّ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَاشِرٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ هِلَالٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِی الْمِقْدَامِ عَنْ جَابِرِ بْنِ یَزِیدَ الْجُعْفِیِّ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیٍّ الْبَاقِرُ ع

یَا جَابِرُ الْزَمِ الْأَرْضَ وَ لَا تُحَرِّکْ یَداً وَ لَا رِجْلًا حَتَّى تَرَى عَلَامَاتٍ أَذْکُرُهَا لَکَ إِنْ أَدْرَکْتَهَا أَوَّلُهَا اخْتِلَافُ بَنِی الْعَبَّاسِ وَ مَا أَرَاکَ تُدْرِکُ ذَلِکَ وَ لَکِنْ حَدِّثْ بِهِ مَنْ بَعْدِی عَنِّی وَ مُنَادٍ یُنَادِی مِنَ السَّمَاءِ وَ یَجِیئُکُمُ الصَّوْتُ مِنْ نَاحِیَهِ دِمَشْقَ بِالْفَتْحِ وَ تُخْسَفُ‏ قَرْیَهٌ مِنْ قُرَى الشَّامِ تُسَمَّى الْجَابِیَهَ وَ تَسْقُطُ طَائِفَهٌ مِنْ مَسْجِدِ دِمَشْقَ الْأَیْمَنِ وَ مَارِقَهٌ تَمْرُقُ مِنْ نَاحِیَهِ التُّرْکِ وَ یَعْقُبُهَا هَرْجُ الرُّومِ وَ سَیُقْبِلُ إِخْوَانُ التُّرْکِ حَتَّى یَنْزِلُوا الْجَزِیرَهَ وَ سَیُقْبِلُ مَارِقَهُ الرُّومِ حَتَّى یَنْزِلُوا الرَّمْلَهَ فَتِلْکَ السَّنَهُ یَا جَابِرُ فِیهَا اخْتِلَافٌ کَثِیرٌ فِی کُلِّ أَرْضٍ مِنْ نَاحِیَهِ الْمَغْرِبِ فَأَوَّلُ أَرْضٍ تَخْرَبُ أَرْضُ الشَّامِ ثُمَّ یَخْتَلِفُونَ عِنْدَ ذَلِکَ عَلَى ثَلَاثِ رَایَاتٍ رَایَهِ الْأَصْهَبِ وَ رَایَهِ الْأَبْقَعِ وَ رَایَهِ السُّفْیَانِیِّ فَیَلْتَقِی السُّفْیَانِیُّ بِالْأَبْقَعِ فَیَقْتَتِلُونَ فَیَقْتُلُهُ السُّفْیَانِیُّ وَ مَنْ تَبِعَهُ ثُمَّ یَقْتُلُ الْأَصْهَبَ ثُمَّ لَا یَکُونُ لَهُ هِمَّهٌ إِلَّا الْإِقْبَالَ نَحْوَ الْعِرَاقِ یَمُرُّ جَیْشُهُ بِقِرْقِیسِیَاءَ فَیَقْتَتِلُونَ بِهَا فَیُقْتَلُ بِهَا مِنَ الْجَبَّارِینَ مِائَهُ أَلْفٍ وَ یَبْعَثُ السُّفْیَانِیُّ جَیْشاً إِلَى الْکُوفَهِ وَ عِدَّتُهُمْ سَبْعُونَ أَلْفاً فَیُصِیبُونَ مِنْ أَهْلِ الْکُوفَهِ قَتْلًا وَ صُلْباً وَ سَبْیاً فَبَیْنَا هُمْ کَذَلِکَ إِذْ أَقْبَلَتْ رَایَاتٌ مِنْ قِبَلِ خُرَاسَانَ وَ تَطْوِی الْمَنَازِلَ طَیّاً حَثِیثاً وَ مَعَهُمْ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ الْقَائِمِ ثُمَّ یَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ مَوَالِی أَهْلِ الْکُوفَهِ فِی ضُعَفَاءَ فَیَقْتُلُهُ أَمِیرُ جَیْشِ السُّفْیَانِیِّ بَیْنَ الْحِیرَهِ وَ الْکُوفَهِ وَ یَبْعَثُ السُّفْیَانِیُّ بَعْثاً إِلَى الْمَدِینَهِ فَیَنْفَرُ الْمَهْدِیُّ مِنْهَا إِلَى مَکَّهَ فَیَبْلُغُ أَمِیرَ جَیْشِ السُّفْیَانِیِّ أَنَّ الْمَهْدِیَّ قَدْ خَرَجَ إِلَى مَکَّهَ فَیَبْعَثُ جَیْشاً عَلَى أَثَرِهِ فَلَا یُدْرِکُهُ حَتَّى یَدْخُلَ مَکَّهَ خائِفاً یَتَرَقَّبُ عَلَى سُنَّهِ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ قَالَ فَیَنْزِلُ أَمِیرُ جَیْشِ السُّفْیَانِیِّ الْبَیْدَاءَ فَیُنَادِی مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ یَا بَیْدَاءُ أَبِیدِی الْقَوْمَ فَیَخْسِفُ بِهِمْ فَلَا یُفْلِتُ مِنْهُمْ إِلَّا ثَلَاثَهُ نَفَرٍ یُحَوِّلُ اللَّهُ وُجُوهَهُمْ إِلَى أَقْفِیَتِهِمْ وَ هُمْ مِنْ کَلْبٍ وَ فِیهِمْ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهُ- یا أَیُّهَا الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ آمِنُوا بِما نَزَّلْنا مُصَدِّقاً لِما مَعَکُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّها عَلى‏ أَدْبارِها الْآیَهَ قَالَ وَ الْقَائِمُ یَوْمَئِذٍ بِمَکَّهَ قَدْ أَسْنَدَ ظَهْرَهُ إِلَى الْبَیْتِ الْحَرَامِ مُسْتَجِیراً بِهِ فَیُنَادِی یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا نَسْتَنْصِرُ اللَّهَ فَمَنْ أَجَابَنَا مِنَ النَّاسِ فَإِنَّا أَهْلُ بَیْتِ نَبِیِّکُمْ مُحَمَّدٍ وَ نَحْنُ أَوْلَى النَّاسِ بِاللَّهِ وَ بِمُحَمَّدٍ ص فَمَنْ حَاجَّنِی فِی آدَمَ فَأَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِآدَمَ وَ مَنْ حَاجَّنِی فِی نُوحٍ فَأَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِنُوحٍ وَ مَنْ حَاجَّنِی فِی إِبْرَاهِیمَ فَأَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِیمَ وَ مَنْ حَاجَّنِی فِی مُحَمَّدٍ ص فَأَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِمُحَمَّدٍ ص وَ مَنْ حَاجَّنِی فِی النَّبِیِّینَ فَأَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِالنَّبِیِّینَ أَ لَیْسَ اللَّهُ یَقُولُ فِی مُحْکَمِ کِتَابِهِ- إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‏ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِینَ ذُرِّیَّهً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ فَأَنَا بَقِیَّهٌ مِنْ آدَمَ وَ ذَخِیرَهٌ مِنْ نُوحٍ وَ مُصْطَفًى مِنْ إِبْرَاهِیمَ وَ صَفْوَهٌ مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ أَلَا فَمَنْ حَاجَّنِی فِی کِتَابِ اللَّهِ فَأَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِکِتَابِ اللَّهِ أَلَا وَ مَنْ حَاجَّنِی فِی سُنَّهِ رَسُولِ اللَّهِ فَأَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِسُنَّهِ رَسُولِ اللَّهِ ص فَأَنْشُدُ اللَّهَ مَنْ سَمِعَ کَلَامِی الْیَوْمَ لَمَّا بَلَّغَ الشَّاهِدُ مِنْکُمُ الْغَائِبَ وَ أَسْأَلُکُمْ بِحَقِّ اللَّهِ وَ حَقِّ رَسُولِهِ ص وَ بِحَقِّی فَإِنَّ لِی عَلَیْکُمْ حَقَّ الْقُرْبَى مِنْ رَسُولِ اللَّهِ إِلَّا أَعَنْتُمُونَا وَ مَنَعْتُمُونَا مِمَّنْ یَظْلِمُنَا فَقَدْ أُخِفْنَا وَ ظُلِمْنَا وَ طُرِدْنَا مِنْ دِیَارِنَا وَ أَبْنَائِنَا وَ بُغِیَ عَلَیْنَا وَ دُفِعْنَا عَنْ حَقِّنَا وَ افْتَرَى أَهْلُ الْبَاطِلِ عَلَیْنَا فَاللَّهَ اللَّهَ فِینَا لَا تَخْذُلُونَا وَ انْصُرُونَا یَنْصُرْکُمُ اللَّهُ تَعَالَى-

قَالَ فَیَجْمَعُ اللَّهُ عَلَیْهِ أَصْحَابَهُ ثَلَاثَمِائَهٍ وَ ثَلَاثَهَ عَشَرَ رَجُلًا وَ یَجْمَعُهُمُ اللَّهُ لَهُ عَلَى غَیْرِ مِیعَادٍ قَزَعاً کَقَزَعِ الْخَرِیفِ وَ هِیَ یَا جَابِرُ الْآیَهُ الَّتِی ذَکَرَهَا اللَّهُ فِی کِتَابِهِ-یْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللَّهُ جَمِیعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ فَیُبَایِعُونَهُ بَیْنَ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ وَ مَعَهُ عَهْدٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص قَدْ تَوَارَثَتْهُ الْأَبْنَاءُ عَنِ الْآبَاءِ وَ الْقَائِمُ یَا جَابِرُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ الْحُسَیْنِ یُصْلِحُ اللَّهُ لَهُ أَمْرَهُ فِی لَیْلَهٍ فَمَا أَشْکَلَ عَلَى النَّاسِ مِنْ ذَلِکَ یَا جَابِرُ فَلَا یُشْکِلَنَّ عَلَیْهِمْ وِلَادَتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ وِرَاثَتُهُ الْعُلَمَاءُ عَالِماً بَعْدَ عَالِمٍ فَإِنْ أَشْکَلَ هَذَا کُلُّهُ عَلَیْهِمْ فَإِنَّ الصَّوْتَ مِنَ السَّمَاءِ لَا یُشْکِلُ عَلَیْهِمْ إِذَا نُودِیَ بِاسْمِهِ وَ اسْمِ أَبِیهِ وَ أُمِّه‏[۷]

یا جابر از جا تکان نخور، جریاناتی در زمان امویین و عباسیین پیش می‌آید، تو خودت را به آنان منضم نکن و از آنها تبعیت نکن تا وقتی که این علاماتی که برایت نقل می‌کنم (پیش آید) البته اگر آنها را درک کنی.

امام فرمودند: جابر گمان نمی‌کنم عمرت کفاف دهد که اولین علامات ظهور آقا را ببینی.

اولین علامت: اختلاف بنی العباس است که عمرت کفاف نمی‌دهد ولی بعد من ازطرف من بگو که آقا امام باقر اینطور فرمود…

فرمود: «عمر من هم کفاف نمی‌دهد که روی کار آمدنشان را ببینم وعمر تو هم کفاف نمی‌دهد که اختلافشان را ببینی.»[۸]

دومین علامت:

آن است که منادی از آسمان ندا می‌دهد، اما اینکه چه ندایی سر می‌دهد بیان نشده.

بعد فرمودند: « از طرف دمشق ندایی می‌رسد که مضمونش پیروزی است».

(اما آیا این همان «ندا من السماء» است؟ (می گوییم ) خیر بلکه دو نداست، یکی از آسمان و یکی هم فریادی است از جانب دمشق.)

بعد حضرت یک سری از قضایای شام را بیان می‌کند، که در یکی از روستاهای شام زمین

دهان باز می‌کند و روستا فرو می‌رود که نامش «جابیه» است.

(جابیه، از نواحی دمشق است و از نواحی جیدور که مناطق جولان فعلی است.[۹]باید تاریخ را دید که آیا این علامت اتفاق افتاده یا نه و ممکن است اتفاق هم افتاده باشد.)[۱۰]

(طبق ظاهر روایت) عده ای آنجا سقوط می‌کنند و از بین می‌روند.

مارقه چه کسانی هستند؟

«وَ مَارِقَهٌ تَمْرُقُ مِنْ نَاحِیَهِ التُّرْکِ»

اینها گروهی اند که علیه دین قیام می‌کنند، بدعت گذارند و اهل ضلالت مثل وهابی ها.

در مارقه بودن اینها، این حرف من به تنهایی نیست، از شیعه: آیه الله العظمی سید جواد عاملی، صاحب کتاب مفتاح الکرامه که در شخصیت ایشان کسی تأمل ندارد، در دوره ۱۰ جلدی این کتاب اواخر، ج۵ و۶و۷، وقتی صحبت از وهابی‌ها می‌کند می‌گوید: «الخوارج» و وقتی صحبت از محمدبن سعود می‌کند، می‌گوید: «الخارجی».

و اما از علمای اهل سنت هم «ابن العابدین» در حاشیه اش می‌گوید: «مطلب زماننا الوهابیه، خوارج العصر» می‌گوید اینها خوارج هستند که علیه دین و مذهب قیام کرده اند

منظور از «مِنْ نَاحِیَهِ التُّرْکِ» کجاست؟

دانش پژوه: تطبیق داده اند ترک را بر دولت ترکیه که الآن با عربها همدست شده‌اند.

استاد: تطبیق احتمالی بد نیست، داریم «ویل لبغداد من الاکراد، من الاتراک» اما تطبیق قطعی مشکل است.

در روایت ترک بر ترکیه وغیر آن تطبیق داده شده.در وسائل الشیعه ببینید، در کتاب جهاد، در باب معاملات بحثهای اکراد آمده، در باب جهاد بحث اتراک آمده.

هرچند بنده به روایاتی که مسائل قوم گرایی را بیشتر مطرح می‌کنند به دیده شک می‌نگرم و بعضا مراجعه کردم و دیدم که شک و تردیدم بجا بوده زیرا سند مشکل دارد. مثلا «الاکراد طائفه من الجن کشف الله عنهم الغطاء[۱۱] لاتناکحوهم، لاتبایعوهم» سند این روایت بر می‌گردد به یک شامی به نام «ابو ربیع شامی» که مرحوم خویی زیرآبش را می‌زند که مشکل دارد و موثق نیست[۱۲].

پس باید در روایاتی که بیشتر رنگ قومیت گرایی دارند دقت بیشتری کرد، زیرا اینها را جعل کرده اند وجریاناتی بوده که مردم را بر ضد اهل بیت و در برابر آنها قرار دهند، با اینکه اهل بیت با تمام طوائف وقبائل ارتباط داشته‌اند.

برای نمونه

جلد ۴ کشف الغمه را ببینید، شرح حال امام عسکری و ارتباطات امام را با دنیا بیان کرده است تحت عنوان « کسانیکه در زمان حیات امام عسکریامام زمان را دیده اند یا از امام زمان اطلاع پیدا کرده اند»

شهرها، کشورها را نام می‌برد از شرق تا غرب. امام با شرق وغرب ارتباط داشته‌اند. نامه‌ها وارتباطات با فلسطین، یمن…

احتمال قوی وجود دارد برای اینکه این ارتباطها را کم کنند یا خدشه دار کنند چنین عباراتی را جعل کرده باشند. تا قومیتها را رو در روی امام قرار دهند.

در هر صورت این روایات ترک واتراک… مربوط به چین است هر چند تطبیق قطعی نمی‌دهم.

اما «وَ مَارِقَهٌ تَمْرُقُ مِنْ نَاحِیَهِ التُّرْکِ» عده ای اهل ضلال و اهل بدعت که بر ضد دین ومتدین ها

قیام می‌کنند.[۱۳]

وَ یَعْقُبُهَا هَرْجُ الرُّومِ

هرج یعنی فتنه؛ فتنه ای از روم (اروپای فعلی[۱۴])

وَ سَیُقْبِلُ إِخْوَانُ التُّرْکِ

دارودسته و متحدین ترک هم می‌آیند

حتی یَنْزِلُوا الْجَزِیرَهَ

اینکه جزیره کدام است (معلوم نیست) زیرا ۸ جزیره داریم که حداقل باید معجم البلدان را نگاه کرد که کجا اطلاق جزیره شده، مگر با قرائن بگوییم جزیره، شمال عراق است

وَ سَیُقْبِلُ مَارِقَهُ الرُّومِ حَتَّى یَنْزِلُوا الرَّمْلَهَ

آنها (اروپایی ها) هم لشکر کشی می‌کنند

اما رمله کجاست؟ در یک نقل عراق است

فَتِلْکَ السَّنَهُ یَا جَابِرُ فِیهَا اخْتِلَافٌ کَثِیرٌ فِی کُلِّ أَرْضٍ مِنْ نَاحِیَهِ الْمَغْرِبِ

نتیجه چیست؟

اختلاف کثیر در تمام زمین از ناحیه مغرب؛ جولانگاه غرب است، تمام محور شام است. جریان سفیانی پایگاه و مرکزش شام است، بعد هم عراق و مقداری از جنوب ایران وحجاز.

اما این روایت با رموز صحبت می‌کند باید مراجعه کرد به کتب جغرافیا که مغرب، روم، جزیره، ترک، رمله به کجاها قابل تطبیقند.

فَأَوَّلُ أَرْضٍ تَخْرَبُ أَرْضُ الشَّامِ

چون جولانگاه شام است و نیروها آنجا پیاده می‌شوند، اولین سرزمین که به هم می‌ریزد و مردم آواره می‌شوند سرزمین شام استع شام خط مقدم است فبل و بعدش هم ویران می‌شود.

ثُمَّ یَخْتَلِفُونَ عِنْدَ ذَلِکَ عَلَى ثَلَاثِ رَایَاتٍ رَایَهِ الْأَصْهَبِ وَ رَایَهِ الْأَبْقَعِ وَ رَایَهِ السُّفْیَانِیِّ

سه پرچم، سه رهبر وفرمانده مدعی خواهند شد: اصهب، ابقع و سفیانی.

والسلام علیکم ورحمه الله و برکاته

[۱]. طبق روایتی از امام صادق زمان قیام روز عاشورا ست

[۲]. الغیبه (للنعمانی)، النص، ص۲۸۲

[۳].کما اینکه کسی وقت تعیین کند که در سال ۲۰۱۲ ولی دیدیم که محقق نشد، بعد بگوید: ۲۰۱۳٫ سپس بگوید: در سال۲۰۱۴ همین‌طور… ائمه اینها را باطل دانسته اند

[۴]. روزی به استادم عرض کردم: بعضی ادعای ارتباط با امام زمان را دارند- مثل آن کسی که گفته بود من شاگردم آقا را ۲۵ مرتبه ملاقات کرده که حتما خودش دائم الحضور است. ایشان فرمودند: «این دکان است و این دکانها باید جمع شود» من هم با اعتماد بر ایشان، به آن شهری که این حرفها را زده بود (ومرید هم پیدا کرده بود ) خبر را رساندم و بساطش جمع شد.

[۵].لازم باشد بحث خواهیم کرد که آیا اختصاص از کتب شیخ مفید هست یا نه، که محل بحث است و اینجا هم نمی خواهیم اختصاص را منبع این حدیث بیاوریم، زیرا دیگران این حدیث را نقل کرده‌اند.

[۶].که البته کلمه «جابیه» – سرزمین جولان – در نقل عقدالدرر نیست.

[۷]. الغیبه للنعمانی، ص ۲۷۹ باب ۱۴

[۸]. امام باقر در زمان امویین به شهادت رسیدند و هنوز عباسی‌ها روی کار نیامده بودند که امام سخن از روی کار آمدن آنها وسخن از اختلافشان می‌گوید

[۹]. ما بیست و پنج سال قبل به قنیطر رفتیم البته بخشی از آن مناطق را اسرائیل اشغال کرده است وفاصله‌ای هم نیست بین این منطقه و خط مقدم دشمن.

[۱۰].دیشب هم درشبکه ماهواره‌ای ولایت اشاره کردم که لازم نیست علامات با ظهور کنار هم و بدون فاصله زمانی باشند. روی کار آمدن عباسی‌ها یکی از علامات است و اختلافشان یکی از علامات، سقوطشان هم یکی از علامات، هرسه محقق شدند و ظهوری هم اتفاق نیفتاد. کسی نگفته باید ظهور بلافاصله باشد.

[۱۱]. بحار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار ج‏۶۰ ۷۳ باب ۲ حقیقه الجن و أحوالهم….. ص: ۴۲

۲۳ الْعِلَلُ، بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَبِی الرَّبِیعِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ الْأَکْرَادَ حَیٌّ مِنَ الْجِنِّ کَشَفَ اللَّهُ عَنْهُمُ الْغِطَاءَ فَلَا تُخَالِطْهُم

[۱۲].معجم رجال‏الحدیث ج: ۷ ص: ۷۰ در شرح حال خلید بن أوفى بررسی شده و بنده در این زمینه جزوه نوشتم به نام ایلام دیار شیعیان گمنام. و در همایش بزرگداشت مرحوم آیه‌ الله حیدری ایلامی به چاپ رسیده و منتشر گردید.

 

[۱۳].در روایت استانبول، انطاکیه… آمده اما لفظ ترکیه از اسامی متأخرست

[۱۴].منهم بدأت الفتنه انشاءالله الیهم تعود

امروز به کمک آمریکا آمده اند وپا به پای آنها حرکت می‌کنند و منشأ فتنه وفساد هستند که انشاءالله فتنه سرتاسر بلادشان را بگیرد و مردم خودشان را از شرشان راحت کنند.

.

.

.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.